On The Blog

De flikken van Mechelen hadden vandaag weer niets beter te doen dan op hun vast plekje te staan. Een leuk plekje in Heffen (tussen Willebroek en Mechelen) waar ze voorbijkomende auto’s flitsen en/of observeren net voor de Zennebrug om dan overtreders aan de overkant tegen te houden.

Eén van die ‘overtreders’ vandaag was mijn vader. Agente S. meende gezien te hebben dat hij achter het stuur aan het GSM’en was. En dat mag natuurlijk niet! Slechts één probleempje, mijn vader behoort tot dat uitstervende ras dat beweert best te kunnen leven zonder altijd en overal bereikbaar te zijn. Vreemd, ik weet het…

“Zelfs de politie kan een fout maken”, denkt mijn pa en dus probeert hij ze vriendelijk duidelijk te maken dat hij helemaal niet over een mobieltje beschikt. Hij wil zich zelfs laten fouilleren en zijn auto laten doorzoeken om zo zijn onschuld te bewijzen. Toch een mooie geste? Want zo kregen ze een kans om hun fout toch nog recht te zetten.

Democratische bureaucratie ten top

Helaas gaan de smurfjes niet in op deze uitnodiging. “Als je niet akkoord gaat met je bekeuring moet je dit maar invullen op het PV.” Uhu, en dan gaan ze het wel geloven? Hieruit kan ik dus afleiden dat een bewijs op het moment van de overtreding minder waard is dan een neergeschreven verklaring enkele weken of zelfs maanden later. Makes sense, totally.

Door dit hele gedoe was mijn vader bovendien te laat op zijn werk. In deze tijd van economische crisis en onzekere werkgelegenheid kan elke reden een geldige zijn om iemand te ontslaan. Mijn vader vraagt dus voor een neergeschreven bewijs dat hij wel degelijk te laat is omwille van een politiecontrole. Ook dit verzoek wordt afgeslagen.

De politie, je vriend. Dat kan goed zijn, maar ik heb toch liever een vriend die niet op me neerkijkt en doet alsof hij beter is dan een gewone, eerlijke burger.